Kategorie
Alimenty na dziecko Alimenty na żonę Alimenty na męża Alimenty na rodzica Zaległości alimentacyjne Wysokość alimentów Uchylenie alimentów Alimenty na wnuki Inne• Stan prawny na: 2024-02-29
Pełnoletność ani ukończenie szkoły nie kończą alimentów automatycznie. Decyduje to, czy każde z dorosłych dzieci rzeczywiście potrafi utrzymać się samodzielnie, a w razie istniejącego wyroku lub ugody bezpieczne zakończenie płatności wymaga nowego orzeczenia albo ugody zatwierdzonej przez sąd.
W opisanej sytuacji stała praca syna może uzasadniać pozew o uchylenie alimentów. Wobec córki sama zapowiedź podjęcia pracy po wakacjach może być niewystarczająca, dopóki nie uzyska regularnego dochodu pokrywającego jej usprawiedliwione potrzeby.

Nie. W polskim prawie obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dziecka nie wygasa automatycznie w dniu osiemnastych urodzin, po ukończeniu szkoły ani po osiągnięciu określonego wieku. Zgodnie z art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice są zobowiązani do świadczeń na rzecz dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z jego majątku wystarczają na pokrycie kosztów utrzymania i wychowania.
„Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie...”
Liczy się rzeczywista samodzielność ekonomiczna dziecka. Sam fakt zawarcia umowy o pracę nie zawsze wystarczy, jeżeli dochód jest nieregularny lub obiektywnie nie pokrywa usprawiedliwionych kosztów utrzymania. Z drugiej strony rodzic nie musi bezterminowo finansować pełnoletniego dziecka, które może pracować, lecz bez uzasadnienia nie podejmuje realnych starań, aby się usamodzielnić.
Art. 133 § 3 K.r.o. pozwala rodzicom uchylić się od świadczeń na rzecz pełnoletniego dziecka także wtedy, gdy alimenty powodują dla nich nadmierny uszczerbek albo gdy dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania samodzielności. Zakres świadczeń nadal zależy od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz możliwości zarobkowych i majątkowych rodzica, zgodnie z art. 135 § 1 K.r.o.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
W przypadku 24-letniego syna, który ukończył naukę i pracuje, istnieją realne podstawy do żądania uchylenia obowiązku, jeżeli jego zatrudnienie jest dostatecznie stabilne, a dochód pozwala mu pokrywać zwykłe koszty mieszkania, wyżywienia, leczenia i innych usprawiedliwionych potrzeb. Sąd zbada jednak nie tylko samą nazwę umowy, lecz także wysokość i regularność wynagrodzenia, stan zdrowia, sytuację mieszkaniową oraz rzeczywiste koszty utrzymania.
Sytuacja 21-letniej córki może zostać oceniona inaczej. Ukończenie szkoły i plan rozpoczęcia pracy przemawiają za zbliżającą się samodzielnością, ale dopóki córka nie uzyskuje dochodu, sąd może uznać, że nadal potrzebuje przejściowego wsparcia. Znaczenie ma też to, czy aktywnie szuka pracy, posiada kwalifikacje umożliwiające zatrudnienie i czy brak dochodów wynika z obiektywnych przyczyn. Każde z dzieci jest osobnym uprawnionym, dlatego rozstrzygnięcie nie musi być identyczne wobec syna i córki.
Jeżeli z synem ustalono jedynie prywatnie niższą kwotę, trzeba sprawdzić, czy porozumienie zostało zawarte przed sądem, mediatorem i zatwierdzone przez sąd, czy było wyłącznie umową między stronami. Sama prywatna lub notarialna deklaracja dziecka co do przyszłych alimentów nie usuwa automatycznie wcześniejszego tytułu wykonawczego. Może być ważnym dowodem porozumienia, ale dla bezpieczeństwa obowiązek powinien zostać zmieniony lub uchylony w formie, która odpowiada istniejącemu tytułowi.
Nie uzyskuje się w tej sprawie zwykłego zaświadczenia z sądu. Jeżeli obowiązek wynika z wyroku, ugody sądowej albo ugody mediacyjnej zatwierdzonej przez sąd, właściwym rozwiązaniem jest pozew o uchylenie obowiązku alimentacyjnego na podstawie art. 138 K.r.o. Przepis ten pozwala żądać zmiany wcześniejszego orzeczenia lub umowy w razie zmiany stosunków.
Pozew wnosi się co do zasady do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, właściwego dla miejsca zamieszkania pozwanego dorosłego dziecka. W żądaniu należy wskazać, od jakiej daty obowiązek ma zostać uchylony. Można żądać daty wcześniejszej niż dzień wniesienia pozwu, jeżeli samodzielność dziecka powstała wcześniej, jednak sąd ustali tę datę na podstawie dowodów i okoliczności konkretnej sprawy.
Jeżeli dziecko zgadza się na zakończenie alimentów, strony mogą zawrzeć ugodę przed sądem albo przed mediatorem, a następnie uzyskać jej zatwierdzenie przez sąd. Wszczęcie postępowania nie musi więc oznaczać długiego sporu. Zgodne stanowisko dziecka warto dołączyć do pozwu, ale sąd nadal sprawdza, czy ugoda jest zgodna z prawem i zasadami współżycia społecznego.
Powód powinien wykazać zmianę stosunków od czasu wydania poprzedniego orzeczenia albo zawarcia ugody. Przydatne mogą być w szczególności:
Rodzic często nie ma dostępu do umowy o pracę ani rachunku bankowego dorosłego dziecka. Nie wyklucza to pozwu. W piśmie można wskazać znane miejsce zatrudnienia i złożyć wnioski o przeprowadzenie dowodów, których samodzielne uzyskanie nie jest możliwe.
Jeżeli alimenty są objęte wykonalnym wyrokiem lub ugodą, jednostronne zaprzestanie płatności jest ryzykowne. Do czasu skutecznej zmiany tytułu dziecko może wszcząć egzekucję, a nieopłacone raty mogą zostać dochodzone jako zaległość wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi. Tocząca się sprawa o uchylenie alimentów sama w sobie nie wstrzymuje automatycznie egzekucji.
Jeżeli świadczenia były przekazywane wyłącznie dobrowolnie i nie istnieje wyrok ani ugoda stanowiąca tytuł wykonawczy, nie ma orzeczenia, które trzeba formalnie uchylić. Nadal jednak trzeba ocenić, czy materialny obowiązek alimentacyjny rzeczywiście ustał, ponieważ dorosłe dziecko może wystąpić z pozwem o alimenty, jeżeli nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie.
Rodzic występujący o uchylenie alimentów nie korzysta automatycznie ze zwolnienia przewidzianego dla osoby dochodzącej alimentów. Wartość przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok, czyli co do zasady dwanaście miesięcznych rat. Od pozwu pobiera się opłatę stosunkową w wysokości 5% tej wartości, nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 100 000 zł.
Przy alimentach wynoszących 700 zł miesięcznie wartość przedmiotu sporu wynosi 8400 zł. Opłata od pozwu to 5% tej kwoty, czyli 420 zł. Jeżeli sytuacja finansowa rodzica nie pozwala na poniesienie kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania jego i rodziny, może złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wraz z wymaganym oświadczeniem majątkowym.
W pozwie należy dokładnie oznaczyć sąd i strony, wskazać wcześniejszy wyrok lub ugodę, podać wartość przedmiotu sporu, przedstawić żądanie uchylenia obowiązku od konkretnej daty oraz opisać zmianę sytuacji dziecka i rodzica. Trzeba też wymienić dowody, dołączyć odpisy dokumentów i przygotować odpis pozwu dla pozwanego.
Przy dwojgu dorosłych dzieci przesłanki trzeba opisać osobno. Stała praca syna może uzasadniać całkowite uchylenie alimentów, podczas gdy wobec córki sąd może uznać za zasadne utrzymanie świadczenia przez okres rzeczywistego poszukiwania pierwszej pracy albo jedynie jego obniżenie. Żądanie powinno odpowiadać dowodom dostępnym w chwili wniesienia pozwu.
Poniższe sytuacje pokazują, dlaczego o wyniku sprawy decydują fakty dotyczące samodzielności dziecka, a nie sam wiek.
Dwudziestopięcioletnia córka ukończyła studia, od roku pracuje na pełny etat i samodzielnie opłaca mieszkanie oraz bieżące potrzeby. Ojciec dołącza do pozwu korespondencję potwierdzającą zatrudnienie i wnosi o uchylenie alimentów od dnia rozpoczęcia stałej pracy. Sąd może uwzględnić żądanie, jeżeli uzna, że od tej daty córka uzyskała realną i trwałą zdolność samodzielnego utrzymania.
Dwudziestojednoletni syn ukończył szkołę zawodową i od dwóch miesięcy aktywnie szuka pierwszej pracy. Przedstawia zgłoszenia do pracodawców i uczestniczy w rekrutacjach. W takim stanie faktycznym sąd może uznać, że krótki okres przejściowy nie oznacza jeszcze pełnej samodzielności, zwłaszcza gdy syn rzeczywiście stara się podjąć zatrudnienie. Możliwe jest oddalenie żądania, ustalenie późniejszej daty uchylenia albo obniżenie świadczenia.
Matka i dorosły syn podpisali prywatne porozumienie, że od następnego miesiąca alimenty nie będą płacone. Wcześniejszy wyrok nadal jednak istnieje, dlatego po kilku miesiącach syn mógłby skierować go do egzekucji. Strony składają więc do sądu zgodne stanowisko i zawierają ugodę, która formalnie kończy obowiązek od uzgodnionej daty. Dzięki temu treść tytułu prawnego odpowiada ich rzeczywistemu porozumieniu.
Nie. Ustawa nie wskazuje takiej granicy. Obowiązek trwa, dopóki dziecko nie może utrzymać się samodzielnie, chyba że zachodzą przesłanki pozwalające rodzicowi uchylić się od świadczeń na rzecz dziecka pełnoletniego.
Nie zawsze. Sąd ocenia, czy wynagrodzenie jest realne, regularne i wystarcza na usprawiedliwione potrzeby dziecka. Krótkie lub nisko płatne zatrudnienie może nie oznaczać jeszcze pełnej samodzielności.
Prywatne oświadczenie może potwierdzać zgodę dziecka, ale nie usuwa automatycznie wcześniejszego wyroku lub ugody sądowej. Najbezpieczniej zakończyć obowiązek wyrokiem albo ugodą zawartą przed sądem lub mediatorem i zatwierdzoną przez sąd.
Można zgłosić takie żądanie i wskazać datę, od której nastąpiła istotna zmiana stosunków, na przykład rozpoczęcie stabilnej pracy. Sąd sam oceni, czy dowody uzasadniają uchylenie obowiązku od tej daty.
Celowa i rzeczywista nauka może uzasadniać dalsze alimenty, jeżeli dziecko nie jest jeszcze w stanie się utrzymać. Jeżeli jednak bez ważnej przyczyny przedłuża edukację, nie osiąga postępów lub nie podejmuje dostępnej pracy, rodzic może powołać się na brak starań do usamodzielnienia.
W opisanej sprawie sytuacja syna daje mocniejsze podstawy do uchylenia alimentów niż sytuacja córki, która dopiero ma podjąć pracę. Nie należy jednak opierać decyzji wyłącznie na wieku dzieci ani na ustnym porozumieniu. Jeżeli istnieje wyrok lub ugoda, właściwym rozwiązaniem jest pozew albo ugoda zatwierdzona przez sąd, z osobnym wykazaniem samodzielności każdego dziecka.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, w szczególności art. 133, art. 135, art. 138 i art. 1441 – tekst jednolity: Dz.U. z 2026 r. poz. 236; zachowany odnośnik do aktu: ISAP.
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, w szczególności art. 16, art. 22 i art. 27 – tekst jednolity: Dz.U. z 2026 r. poz. 468.
3. Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w szczególności art. 13 i art. 96 – tekst jednolity: Dz.U. z 2025 r. poz. 1228.
Porady Prawne online
Dlaczego warto?Numer telefonu pozwoli na kontakt
w przypadku podania nieprawidłowego emaila.
Otrzymasz SMS o wycenie i przygotowaniu
głównej odpowiedzi, a także w przypadku
problemów technicznych. Wiele razy podany
numer pomógł szybciej rozwiązać problem.
Wycenę wyślemy do 1 godziny
* W dni robocze w godzinach od 7 do 20.
* W weekendy i święta do 2 godzin.
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Pracujemy 7 dni w tygodniu