Alimenty po studiach i wspólne koszty stancji, jak to uregulować po rozwodzie?

Porozumienie o wspólnych kosztach – możliwe i legalne

Porozumienie, o którym Pan wspomina, w zakresie wspólnego finansowania stancji, jest w pełni dopuszczalne prawnie i można w nim uregulować wszelkie inne sporne kwestie pomiędzy Państwem.

Kiedy wygasa obowiązek alimentacyjny wobec dorosłego dziecka?

Odnośnie zaprzestania płacenia alimentów – oczywiście jest to możliwe, niemniej wyłącznie na drodze sądowej. W tym celu należałoby złożyć pozew o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego, inaczej mówiąc – pozew o uchylenie alimentów.

Zgodnie z art. 133 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

§ 1. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
§ 2. Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku.
§ 3. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.

Zatem, w skrócie – pozew składa się w sytuacji, gdy dorosłe dziecko nie podejmuje starań, aby się utrzymać, lub gdy płacenie alimentów stanowi dla rodzica nadmierny uszczerbek finansowy.

Co bierze pod uwagę sąd, decydując o uchyleniu alimentów?

W orzecznictwie wskazuje się, że należy brać pod uwagę, czy dziecko wykazuje chęć dalszej nauki oraz czy jego zdolności i cechy charakteru pozwalają na jej kontynuowanie. Oznacza to, że o wygaśnięciu obowiązku alimentacyjnego decyduje kryterium osiągnięcia przez dziecko zdolności do samodzielnego utrzymania się. Spełnienie tego kryterium zależy od okoliczności faktycznych danej sprawy.

Do takiego pozwu należy dołączyć postanowienie, wyrok lub ugodę regulującą kwestię alimentów, odpis skrócony aktu urodzenia dziecka oraz uzasadnienie swojego stanowiska.

Pełnoletnie dziecko może odbierać alimenty samo

Sąd, wydając wyrok zasądzający alimenty, zazwyczaj wskazuje, że są one płatne na rzecz dziecka, ale do rąk przedstawiciela ustawowego małoletniego. Wynika to z faktu, że niepełnoletnie dziecko nie może działać we własnym imieniu, a jedynie przez przedstawiciela ustawowego, pod którego władzą pozostaje.

Po uzyskaniu pełnoletności władza przedstawiciela ustawowego ustaje. Oznacza to, że Pana syn w tym momencie uzyskuje zdolność do samodzielnego reprezentowania swoich spraw, a więc może samodzielnie występować w sprawie o alimenty oraz pobierać świadczenie alimentacyjne do rąk własnych.

Zmiana sposobu przekazywania alimentów nie wymaga orzeczenia sądowego.

W orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku uzyskania przez uprawnionego pełnoletności – przy zachowaniu prawa do dalszej alimentacji – wypłata świadczenia może nastąpić wyłącznie do jego rąk. Zdarzenie to nie wymaga stwierdzenia orzeczeniem sądu opiekuńczego, a do wykazania legitymacji do osobistego odbioru świadczeń wystarczą odpowiednie dokumenty stanu cywilnego (uchwała SN z dnia 16.04.1977 r., sygn. akt III CZP 14/77, OSNCP 1977/7, poz. 106).

Jak przekazać alimenty bezpośrednio dziecku?

Wystarczy więc, że syn złoży oświadczenie, iż chce otrzymywać alimenty do rąk własnych.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 1977 r., sygn. akt III CZP 14/77